Survival Sweden – Part 3

POST 4

Hallå (Hallo)

In deze post zal je het einde van mijn avonturen in Zweden kunnen meebeleven.
We zijn gaan mountainbiken, we hebben gerust, pizza gegeten en weer vertrokken richting Brussel.

DSCN4763.JPG

Dag 1:

Maandag 17 juli.
Yes! Deze ochtend mochten we uitslapen. Dit heeft iedereen deugd gedaan. Want we waren moe van de moeilijke kanotocht en we waren ook pas rond middernacht in de slaapzak.
Na 7 dagen niet onder een douche gestaan te kunnen hebben (we hebben ons wel kunnen wassen hoor, in het meer bijvoorbeeld), kregen we vandaag ook de kans om naar de sanitaire blokken te gaan voor een welverdiend wasje.
Dan aten we ons ontbijt en vertrokken we naar de fietsenstalling die een eindje verderop lag om elk een mountainbike, helm en fluovestje te nemen. Onze tocht bestond maar uit 1 dag, dus hoefden we niets mee te sleuren.

DSCN4740.JPG

 

Mountainbiken is best heviger dan ik dacht, want ik had dit nog nooit gedaan. Steile bergop, steile bergaf en amper plat. Dit zijn wel dingen die me liggen. Het gaf me een echte kik.
De leiders zeiden dat we zijn naar 1 van de mooiste kerkjes van Zweden zouden fietsen. En inderdaad, toen we aankwamen was het zeker mooi.

 

Hier, aan het kerkje van Vårviks, namen we een rustpauze en aten we middag.

 

Na het rusten werd het weer tijd om op onze fiets te springen en verder onze route af te leggen. Van onderweg heb ik jammer genoeg geen foto’s, omdat ik me toen namelijk hee erg concentreerde op de weg, want ik vond het soms wel wat akelig.
Op een gegeven moment zochten we een weggetje dat we niet onmiddellijk vonden. Het weggetje was zo smal en zo stijl naar beneden, maar het bracht ons wel naar een gezellige mooie plaats. Rond 16 uur kwamen we hier aan en besloten we gezond te doen: appel-tijd! Haha.

DSCN4751.JPG

’s Avonds, toen we terug waren op onze thuisbasis, moesten we enkel ons slaapgerief meenemen, want we zouden met de tenten ergens gaan slapen. We vertplaatste ons, omdat het niet de bedoeling is om 2 nachten (of langer) achter elkaar op de thuisbasis te overnachten. De plaats waar we heen gingen, was een plaatsje waar we passeerden in het begin van de trekking. Het was niet te ver afgelegen van de thuisbasis, nog geen uurtje stappen.
Er stonden ook leuke houten beeldjes, deze zijn gemaakt door een mevrouw die enkele meters verderop woont.

 

Amai, nu al… Deze avond wordt de laatste avond die we met z’n allen zouden doorbrengen aan het kampvuur (waar mijn haar nu nog steeds een beetje naar ruikt na het ontelbare keren gewassen te hebben).
We moesten zelf ons eigen hout zagen en zelf ons eigen vuurtje aansteken zoals we het in het begin van onze reis geleerd hebben. Een beetje mos nodig, takjes en een fire stick.
Wij hebben ons vuur aangestoken met 3 fire sticks tegelijk en op letterlijk 5 seconden had men vuur, wat normaal ietsje langer duurt als je het met eentje doet, best wel grappig.

 

Eenmaal het kampvuur aan was, konden we samen zalig genieten van de warmte en de gezelligheid. Toen kwamen de leiders af met zakken marshmallows, hohoho, niets beter dan marshmallows te laten warmen boven het vuur. Maar! In ruil voor dat we er één kregen moesten we wel een vraag beantwoorden. Aan mij werd er bijvoorbeeld gevraagd waarom ik zo hard van Zweden hou (zie deze post voor het antwoord).
Het was nog heel erg gezellig, we praatten over wat we allemaal beleefd hebben afgelopen week en genoten van de nieuwe vriendschap.

DSCN4775

 

Tegen half twaalf kropen we onze tenten in en kon de nachtrust beginnen.

DSCN4778.JPG

 

Dinsdag ochtend, 9 uur, tijd om op te staan. Zoals gewoonlijk eerst ontbijten en dan konden we nog lekker relaxen tezamen. Vandaag is het rustdag. Zwemmen of aan de kant van het water zitten, vissen, kaarten, noem maar op…

 

Rond 11 uur pakten we onze tenten weer in en vertrokken we terug naar Alcatraz (thuisbasis). Onderweg kwam zag ik enkele framboosjes langs de kant van het paadje staan, deze waren lekker zeg! Als we aankwamen konden we onze zakken hermaken (omdat sommige dingen uit de grote rugzak eventjes in de kleine moest of omgekeerd) en nog wat verder ontspannen en rusten. In de namiddag gingen we eventjes naar een winkeltje enkele meters verderop, waar we spulletjes voor de terugreis konden kopen (eten, drinken, souvenirs…)

 

Om 16 uur gingen we al vroeg avondeten, omdat we op de avond zelf reeds op de bus zitten richting België.
Eindelijk was het tijd voor de pizza’s waar iedereen al een hele week zat op te wachten.
Ik vroeg natuurlijk en vegetarische, de anderen kozen onder anderen: één met ananas en ham, of met spek, of één met ham en champignons etc…

 

Van boven op het terras van het restaurant, konden we uitkijken naar ‘ons’ terrein waar we één nachtje geslapen hebben (de nacht toen we aankwamen met de kano’s na de storm).

IMG_2095.JPG

 

En ja, aan alle mooie verhaaltjes komen een eind. (Of toch niet helemaal?…)
Rond zes uur op de avond kropen we de bus op en begonnen we weer de terugreis.
Enerzijds ben ik blij en voldaan en vind ik het wel tijd om terug te keren naar mijn thuis en vrienden, maar anderzijds zou ik zo graag in Zweden gebleven zijn om nog veel meer te ontdekken. Dus de boodschap is dat ik zeker terug moet keren naar Zweden en samen dt prachtige land doorkruisen met iedereen die ik lief heb.

Hier nog enkele foto’s die ik van op de bus genomen heb.

 

Langs de kant van de weg, in Göteborg, passeerden we even het pretpark ‘Liseberg‘.
Dit pretpark is eigendom van de inwoners en is gebouwd op een heuvel. Ook is Liseberg het grootste attractiepark van heel Scandinavië. Jammer dat we er niet heen zijn gegaan. Maar dit kan nog steeds een andere keer 9_knipoog.png.

Op de boot, tijdens de terugreis, heb ik dan eindelijk de kans genomen om een echte Zweedse kanelbullar te eten, hmm!

 

Woensdag 19 juli, rond 13 uur aangekomen aan het station in Brussel-Zuid. Het was een blijde weerzien met de familie.

Ik vind het zeer fijn met jou mijn avonturen te mogen delen. Hopelijk vind jij dit ook?
Het is zeker een aanrader om eens naar Zweden te gaan, zeker in de natuur.

Graag wil ik ook nog even iedereen bedanken die mi deze reis mogelijk maakte (pap, mam, grootvader, ikzelf iHq9_qcq.png) en ook iedereen die mee was: MERCI!

Bye 24_kus_toewerpend_gezicht.png Amy

20228246_10158985915150573_1850125544569251559_n

 

Advertenties

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Xander schreef:

    Heel schoon verteld 😙

    Like

  2. Fancyclopedia schreef:

    Echt super meid ! ❤

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s